Komentarz do artykułu Harry’ego van der Zee „Amma Resonance Healing Foundation – Peter Chappell’s legacy for Africa”, opublikowanego w Homeopathy in Practice (zima/wiosna 2025). Hołd dla Petera Chappella (1941–2023) i Harry’ego van der Zee, dwóch mężczyzn, bez których słowacka homeopatia wyglądałaby inaczej.
Holenderski homeopata Harry van der Zee podsumował w ostatnim numerze czasopisma Homeopathy in Practice dwudziestoletnią pracę fundacji Amma Resonance Healing Foundation w Afryce Subsaharyjskiej. Pisze jako klinicysta, który ma za sobą sześcioletnie badanie epidemiologiczne w Bukavu i tysiące udokumentowanych przypadków z dwunastu krajów afrykańskich. Temat bezpośrednio dotyka pytań, którymi od lat zajmujemy się także w Quintessence Forum.
Kto był Peter Chappell
Peter Chappell (1941–2023) był brytyjskim homeopatą o niezwykłym wykształceniu. Początkowo pracował jako inżynier rozwoju w przemyśle lotniczym i kosmicznym. Przed ukończeniem dwudziestego piątego roku życia miał już na swoim koncie trzy amerykańskie patenty z zakresu nawigacji lotniczej, a później także techniki komputerowej. Do homeopatii trafił około trzydziestki i w 1978 roku współzakładał brytyjskie Society of Homeopaths. Później stworzył Micropath, pierwszy program homeopatyczny, który działał w czasie rzeczywistym bezpośrednio w gabinecie.
W latach dziewięćdziesiątych postanowił wprowadzić klasyczną homeopatię do krajów, w których jej wcześniej nie było. Poprzez London College of Classical Homeopathy (LCCH), którego był ambasadorem, organizował programy nauczania w dwudziestu krajach. Słowacja była jednym z pierwszych. To dzięki niemu zacząłem uczyć się klasycznej homeopatii w Bratysławie w 1992 roku. Należę do pierwszego pokolenia słowackich klasycznych homeopatów, które wyszło z tych kursów. Bułgaria przyszła w 1993 roku, potem Czechy, Chorwacja i inne kraje Europy Środkowej i Wschodniej. LCCH dziś już nie istnieje. Nadal jednak w różnych krajach Europy Wschodniej i Środkowej jesteśmy Peterowi wdzięczni za to, że przyniósł do nas klasyczną homeopatię.
Harry van der Zee ma w słowackiej historii własne miejsce. Był jednym z głównych organizatorów Holendersko-Indyjskiej Szkoły Klasycznej Homeopatii, która w Koszycach w latach 1994 i 1996 przyniosła na nasze terytorium nauczanie wysokiej jakości. Bez tych dwóch ludzi słowacka scena homeopatyczna byłaby znacznie uboższa.
Droga do źródła
W roku 2000, krótko przed swoimi sześćdziesiątymi urodzinami, Peter otrzymał objęcie od indyjskiej guru Ammy (Mata Amritanandamayi). W tej chwili przyjął przesłanie, że ma pojechać pracować nad epidemią HIV/AIDS w Afryce. Opisuje ten epizod w autobiograficznym artykule, który opublikował w ostatnim roku życia. Należy on do kilku punktów zwrotnych, które zmieniły kierunek jego życia, razem z medytacją i wewnętrznymi przesłaniami. Również brytyjskie Society of Homeopaths, według jego własnych słów, założył po przesłaniu otrzymanym w medytacji.
Zamknął więc londyńską praktykę, obciążył hipoteką swoją nieruchomość i w październiku 2001 roku wyjechał do Addis Abeby. Tam przez miesiące próbował znaleźć homeopatyczną odpowiedź na afrykańską postać AIDS klasycznymi metodami. Istniejące repertoria i materia medica nie wystarczały. Wtedy opracował to, co nazwał reverse engineering leku. Wziął obraz choroby i wprowadził go bezpośrednio do nośnika swoją technologią Source. W 2002 roku powstał w ten sposób pierwszy lek tego rodzaju, PC1. Był to lek na AIDS.
Zasada przypomina Hahnemannowski genus epidemicus, lek odpowiedni dla całej epidemii. Chappell przesunął tę zasadę dalej. Stworzył nie tylko lek dla konkretnej epidemii, lecz także technologię wytwarzania podobnego leku dla każdej choroby o określonym obrazie. Swoje leki nazwał Second Simillimum, drugim podobnym, które odpowiada totalności choroby i uzupełnia pierwsze simillimum, właściwe dla totalności pacjenta.
Samego procesu wytwarzania Peter nigdy w pełni nie ujawnił. Mówił o połączeniu z życiową esencją Bycia, o pracy ze świadomością jako polem. Sourcemedicine.zone, siostrzana organizacja ARHF dla Zachodu, rozwinęła tę zasadę. Pierwotna nazwa PC remedies (Peter Chappell) została później rozszerzona o równoległą nazwę Source Resonances (SR). Obie nazwy są wymienne. ARHF w Afryce nadal używa PC, ponieważ pod tą nazwą napisano wszystkie podręczniki i nagrano filmy dla afrykańskich pracowników ochrony zdrowia. Ekosystem tych leków obejmuje dziś choroby infekcyjne, traumę i stany przewlekłe. Niektóre są dostępne w postaci wodnej nalewki z trzech europejskich aptek (Helios w Wielkiej Brytanii, Hahnemann Apotheek w Holandii, Apotheke z. heiligen Florian w Austrii), inne w postaci rezonansów dźwiękowych.
Dane z terenu
Van der Zee pisze w artykule o trzech głównych liniach.
HIV/AIDS. Badanie porównawcze w Kenii (2017–2018) w trzech grupach: same ARV, ARV z PC1, samo PC1. Sześciomiesięczna obserwacja. Grupa z samym PC1 miała konsekwentnie najlepsze wyniki we wzroście CD4 (średni wzrost 19,81% wobec 2,48% przy ARV), a także w spadku wiremii (53,35% wobec 34,63%). Badanie nie było randomizowane. Liczby są mocne i zgadzają się z obserwacjami z roku 2002 oraz późniejszymi, prowadzonymi w ponad dziesięciu krajach.
Malaria. Sześcioletnie badanie epidemiologiczne w Bukavu (Kongo) na populacji ponad 370 000 ludzi. Lek PC240m był dystrybuowany w obszarach zdrowotnych od 1 do 5. Obszary od 6 do 10 służyły jako grupa przejściowa. Obszary od 11 do 13 jako kontrola. W roku 2023 obszary z PC240m odnotowały 80% spadek zgonów dzieci poniżej piątego roku życia w porównaniu z rokiem 2018. Społeczny zwrot z inwestycji osiągnął 40 dolarów oszczędności zdrowotnych na każdy dolar włożony w profilaktykę.
LEAP. Dźwiękowa forma rezonansu dla szkół. Informacja wprowadzona do muzyki, odtwarzana dzieciom na początku zajęć. W szesnastu szkołach absencja spadła z 13,22% do 4,56% w ciągu jednego roku szkolnego. Marega Primary School po czterech latach programu zajęła drugie miejsce wśród najlepszych szkół podstawowych w Kenii w egzaminach państwowych.
Te dane nie są recenzowanymi badaniami RCT. Są to badania terenowe i van der Zee tak je przedstawia. Ich waga polega na skali (setki tysięcy ludzi, dwadzieścia lat), na spójności (podobne wyniki w różnych krajach, u różnych zespołów) oraz na tym, że zostały potwierdzone mierzalnymi wskaźnikami: liczba zgonów, hospitalizacje, CD4, wiremia, wyniki egzaminów państwowych.
Ramy teoretyczne: woda niesie informację
Van der Zee określa całe podejście jako Information Medicine. Robi to świadomie, aby ominąć ideologiczną barierę wokół słowa homeopatia. Podstawa teoretyczna stoi na trzech filarach.
Pierwszym jest badanie Geralda Pollacka nad czwartą fazą wody (exclusion zone, EZ). Woda w pobliżu powierzchni hydrofilnych, co obejmuje większość wody w komórkach, tworzy uporządkowaną sieć podobną do ciekłego kryształu. Ta sieć może przechowywać informację poprzez modyfikację położeń atomów tlenu i wodoru. W ludzkim ciele molekuły wody stanowią 99% wszystkich molekuł. W tym świetle woda przestaje być biernym rozpuszczalnikiem.
Drugim filarem jest biologia kwantowa (Al-Khalili, McFadden) i pojęcie koherencji jako zjawiska kwantowego podtrzymującego procesy życiowe. Choroba jest tu rozumiana jako spadek koherencji, wzrost entropii. Leczenie oznacza dostarczenie informacji, która przywraca koherencję.
Trzecim są prace Manzaliniego, Galeazziego, Marca Henry’ego, Madla i Renatiego o kwantowej elektrodynamice i wodzie. Oferują one mechanistyczne ramy dla tego, co homeopaci obserwują od dwustu lat.
Ten model jest hipotetyczny i trzeba to powiedzieć otwarcie. Wreszcie pojawiają się jednak poważni fizycy gotowi szukać mechanizmu dla zjawisk, które klinika dokumentuje.
Most do tego, co robimy w QF
Tu temat dotyka rdzenia Quintessence Forum.
Owen Barfield opisał rozwój ludzkiej świadomości jako ruch od pierwotnej partycypacji przez oddzielenie podmiotu od przedmiotu do tego, co nazwał finalną partycypacją. Chodzi o świadome współtworzenie rzeczywistości, w którym człowiek i świat nie są już dwiema oddzielonymi od siebie jednostkami. Klasyczna homeopatia pracuje właśnie w tym trybie. Hahnemannowska siła życiowa, Scholtenowskie fazy roślinne oraz mineralne periody i stadia, Sankaranowskie życiowe podstawowe odczucie (vital sensation) i sygnatura jako wzorzec głębokiej struktury świata. Wszystko to zakłada świat, który mówi, i świadomość, która słucha. Materialistyczny paradygmat z góry wyklucza taki świat.
Bernardo Kastrup w swojej analitycznej obronie idealizmu argumentuje, że materia jest przejawem świadomości, a nie odwrotnie. Federico Faggin doszedł do podobnego wniosku poprzez informację kwantową. Iain McGilchrist opisuje, jak zachodnie myślenie zamknęło się w trybie lewej półkuli, która widzi izolowane obiekty, i utraciło dostęp do prawej, która postrzega relacje i całości.
Życiowa historia Chappella naturalnie wpisuje się w te ramy. On sam nie opisywał swojej metody wyłącznie inżyniersko, choć pierwotnie był inżynierem rakietowym. Opisywał ją poprzez świadomość, poprzez połączenie ze źródłem. Dane afrykańskie, które zebrał van der Zee, są w tym kontekście ważne z konkretnego powodu. Pokazują, że gdy pracuje się z informacją (wprowadzoną do wody lub dźwięku) na poziomie całościowego obrazu choroby, organizm reaguje. Reaguje mierzalnie, powtarzalnie, w dużych populacjach. Idealizm nie wynika z tego bezpośrednio. Wynika z tego bardziej rzeczowa obserwacja: informacja ma sprawczą siłę na poziomie biologicznym, czego materialistyczne ramy nie potrafią wyjaśnić.
Otwarte pytania
PC technology nie jest klasyczną homeopatią konstytucyjną. Przepisuje się ją zbiorowo, według obrazu epidemicznego, bez indywidualizacji. Klasyczny homeopata może odbierać to jako redukcję. Dla van der Zee jest to jednak konieczna droga. W Afryce Subsaharyjskiej, gdzie na miliony ludzi przypada garstka homeopatów, indywidualne przepisywanie po prostu nie jest możliwe.
Warto się zastanowić, czy PC remedies są granicznym przypadkiem tej samej zasady, czy równoległą linią mającą własną wewnętrzną logikę. Sam Chappell nazywał swoje leki Second Simillimum, co wskazuje, że świadomie przesuwał ramy Hahnemanna. Jeszcze bardziej godne uwagi jest jego późniejsze odkrycie. Przy próbie wprowadzenia PC remedies w Europie i USA do leczenia chorób przewlekłych ich skuteczność spadła. Działały tylko w połączeniu z indywidualizowaną klasyczną homeopatią. W Afryce działały. Na Zachodzie nie. Wystarczało, że Afrykanin studiował w Europie albo miał Europejkę za żonę, aby przestawały działać dobrze. To poznanie jest ważne i na nim opiera się cała dalsza refleksja nad naturą metody.
Mechanistyczna hipoteza dotycząca wody jest obiecująca. Jednocześnie nie jest to nauka ustalona. Skuteczność kliniczna i podstawa teoretyczna to dwie różne kwestie i nie należy ich ze sobą mylić.
Zakończenie
Artykuł van der Zee jest wartościowy z dwóch powodów. Po pierwsze dokumentuje, że medycyna informacyjna działa w terenie, na poziomie populacji, z obiektywnymi wskaźnikami epidemiologicznymi. Po drugie otwiera przestrzeń do poważnej dyskusji o tym, co się dzieje, gdy woda niesie informację, a organizm na nią odpowiada.
W QF interesują nas obie płaszczyzny. Klinika, ponieważ leczymy. Paradygmat, ponieważ żyjemy w czasie przemiany obrazu świata. Dane afrykańskie są dziś jednym z najsilniejszych argumentów empirycznych, jakie mamy do dyspozycji, pokazujących, że nowy paradygmat nie jest już spekulacją. Jest opisem świata, który działa.
Dziedzictwo Petera niosą dalej Harry, ARHF i tysiące afrykańskich pracowników ochrony zdrowia. Dla nas na Słowacji ważne jest również to, że klasyczna homeopatia istnieje tutaj dzięki jego decyzji z 1992 roku, aby przyjechać uczyć do kraju, który wtedy nic jeszcze o tym świecie nie wiedział. Dziękuję, Peter. Dziękuję, Harry.
Pełny artykuł Harry’ego van der Zee (PDF, po angielsku, 12 stron) można pobrać poniżej, z tego linku:
Amma Resonance Healing Foundation
Harry van der Zee jest holenderskim homeopatą, lekarzem, byłym redaktorem naczelnym czasopisma Homœopathic Links (1996–2018), współzałożycielem ARHF, autorem książek Miasms in Labour (2000) i Homeopathy for Birth Trauma (2007) oraz współautorem książki Homeopathy for Diseases (2012, z Peterem Chappellem). Kontakt: harry@homeolinks.nl. Strona ARHF: https://arhf.nl. Strona Source Medicine: https://sourcemedicine.zone
Vladimír Petroci, MUDr., jest homeopatą z 35-letnią praktyką, dyrektorem Słowackiej Akademii Klasycznej Homeopatii i założycielem Quintessence Forum.
